YAR:
İçten gelmeden bir papağan gibi tekrarlanan kutsal metinler,
İyilik,erdem vb gibi manevi söylemler gittikçe değerini yitirdi ve sıradanlaştı.
Ruhum acı çekmelerde,
Her yerde bölünmüşlüğü görmekte,
Ağzımıza çalınan bu dünya zevkleri de cennetsel vaatler de beni kesmemekte.
Söyle bana ey gizli yarim nedir bu doyumsuzluğum,
Peçeni aç ki kanatlansın yerinden ruhum.
Bıktım artık, bu sıradan ve basmakalıp ruhani söylemlerden.
Yeni bir yol aç veya var olanların içini doldur ki tekrar yaşamaya başlasın ruhum..
Ah kahpe felek, söyle bana neden fazla etrafta kelek.
Artık yeter, saçlarıma yağdı kar
Bulamadım hiçbir yerde senden başka yar
İlla seni tapınaklarda mı hissetmek zorundayım söyle bana güzel yar.
Kimi zaman yaban ellerde, kimi zaman duygusal nağmelerde
Kimi zaman bir ahu gözlünün sinesinde,
Görsem, hissetsem, şükretsem ve yeniden sana gelsem.
Almaz mısın beni koynuna ey güzel yar.
Baştan beri bir saklambaç oyununun içerisinde değil miyiz ki senle?
‘’Buldukça biri diğerini, diğeri kaçsın yeniden’’diyensen değil miydin?
Bilesin ki, sobeleyinceye kadar, arayacağım seni her zerrenin altında
Bulunca bu sefer kaçacağız yeniden oyunun sahnesinden.
Peki ne oldu da, insanlar oyunun gerçeğini unuttu.
Ne oldu da, etraf gerçekten uzak söylemlerle doldu.
Yüce sevgiliye hasretken dünya sürgün gelmekte
Tek tapınak bilirim o da benim kalbimde.
Sevgilerimle.S.K.28.05.2007
